Літаратура.org » Калевала
Калевала. Руна 1. Мал. Б. Акбулатаў

Руна першая

Карэла-фінскі эпас — Фінская — Якуб Лапатка

Уступ (1 – 102) Дзева паветра апускаецца на марскія хвалі і, зацяжарыўшы ад ветра і вады, становіцца маці вады (103 – 176) Качка зьвівае гняздо на калене маці вады і адкладвае (...)

а п о ш н і м   ч а с а м   н а м   н а п і с а л а с я
Ян Максімюк
Цытаты зь няскончанай кнігі Васіля Сёмухі

«ЧАМУ ПАМЯЦЬ МАЯ МАЎЧАЛА ЎСЕ ГЭТЫЯ ДЗЕСЯЦІГОДЗЬДЗІ» Было (...)

There are more things in heaven and earth...

Рэчаіснасць не заўсёды імаверная або праўдападобная. (...)

Прызнаньне ў каханьні

Я пішу вам з нармандзкага ўзьбярэжжа, дзе сяджу ўжо (...)

Бессань (пачатак)

Асьле і Аліда блукалі вуліцамі Б’ёргвіну, Асьле (...)

Сяргей Шупа
Юстына

(Урывак) Мора сёньня зноў паднялося, дзьме пранізьлівы (...)

Сяргей Шупа пра бабруйскі раман

Florian Czarnyszewicz. Nadberezyńcy Чэслаў Мілаш напісаў (...)

Халал

Салка. І зноў, трошкі пазней – Салка. Я паўтараю, (...)

Нешта здарылася

Цягнік праехаў усяго некалькі кілямэтраў (а дарога (...)

Дасланае для публікацыі
Памяць

Свята Памерлых   Першага лістапада гэта дзень (...)

Гімн ідалапаклонніцы

  ***мой твар усё болей   мой твар усё (...)

4 тэксты па-беларуску

ЛІХІ ВЯСТУН (The Wicked Messenger) Аднойчы быў ліхі (...)

ЭЛЕГІІ

У выдавецтве “Беларускі кнігазбор” неўзабаве (...)