Уільям Фолкнэр — Ангельская — Ян Максімюк
Паміж месцамі, дзе кучаравіліся кветкі, я праз плот бачыў, як яны ўдараюць. Яны кіравалі, дзе быў сьцяжок, а я ішоў уздоўж плота. Ластэр шукаў у траве пад гарлачыкавым дрэвам. Яны выцягнулі (...)
Генрык Нордбрант — Дацкая — Ян Максімюк
Ружа зь Лесбасу Я атрымаў гэтую ружу ад незнаёмай жанчыны калі ўваходзіў у незнаёмы горад. — А цяпер, калі я пабыў у гэтым горадзе паспаў у яго ложках, пагуляў у карты пад (...)
Патрык Мадыяно — Француская — Ян Максімюк
Пакоі ў „палацах” у першыя дні робяць уражаньне, але неўзабаве іх сьцены і панурая мэбля навяваюць такую самую маркоту, што й звычайныя начулішчы. Безгустоўны люксус, саладжавы (...)
Робінсан Джэфэрс — Ангельская — Хрысьціна Граматовіч
Забрахаў сабака; потым на парозе зьявілася жанчына; пачуўшы бразгат жалезьзя аб камяні на стромкай дарозе, яна накінула чорны шальНа галаву, выйшла ў імжу і запынілася ля павароткі. (...)
Ян Максімюк
Разаграваньне тэмы альбо гістарычная глёса Першы раз я прачытаў „Уліса” ў 1975 годзе, у польскім перакладзе Мацея Сламчынскага. Было гэта другое польскае выданьне, надрукаванае (...)
Тар’ей Вэсас — Нарвэская (nynorsk) — Ян Максімюк
(...) Яна выйшла з дому ў цемру, якая ўжо адступалася. Ёй трэба прыдумаць, куды схавацца на ўвесь дзень, як толькі яна зьнікне з вачэй. Ну, не, сёньня ў яе толькі адна (...)
Першая Папярэдняя [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] Наступная Апошняя
* * * * Pewien sadysta z Gubałówki Żonie gdzie (...)
* * * * * Гэтым тэкстам хацелася б адкрыць новую рубрыку (...)
ЛЕТНІ ВЕЧАР ПАЧАЎ АГАРТАЦЬ СЬВЕТ СВАІМІ таемнымі абдымкамі. (...)
Я, ВОСЬ, БАЎЛЮ САБЕ ЧАС НА РАГУ АРБАР-ХІЛ СА СТАРЫМ (...)
[ЛІТВА] Краіна гэтая — Літва, чые ймя напаўняе (...)
Я раскажу табе пра Лотара. Можаш не запамінаць, тут (...)
З Чырвонае Кнігі АТЭХ (IX стагодзьдзе) — хазарская (...)
Ce grand malheur, de ne pouvoir être seul. – (...)
АКТ ПЯТЫ Сцэна першая Могілкі. Уваходзяць (...)
АКТ ЧАЦВЁРТЫ Сцэна першая Пакой у (...)
АКТ ТРЭЦІ Сцэна першая Пакой у замку. Уваходзяць (...)
АКТ ДРУГІ Сцэна першая Пакой у доме (...)