Літаратура.org » Галоўная

Solus Rex

Ігар Бабкоў (2009)

Ігар Бабкоў

  There they were, dignified, invisible, Moving without pressure, over the dead leaves… T.S. Elliot, “Four Quartets”     ТЭРЫТОРЫІ НОЧЫ   ***   За небакраем Эўропы: у акопах заціхла туга Людзі, нібыта пасьля хляраформу, жывуць-паміраюць Ціхае літаньне: НЯ СПАЦЬ Цёмныя, начныя словы на паперы згараюць   Кроплямі маляванага раю сьцякаюць з-пад рук Існаваць, існаваць Ісьці тваімі шляхамі, забытая зьнічка Эўропы Глядзі: Нібы вечнасьць у шашкі, гуляюць у сьмерць далакопы   За небакраем паэзіі: ноч, ханскі патруль Далакопы дзеляць вопратку, колькі стагодзьдзяў? Ах, сьвятая нянавісьць, толькі тут мы дома Сярод пахаваных магіл ды забытых багоў   * * *   Сьмерць, азірнуўшыся, фігуркі рассыпала ў пыл Часе мой прагны, ці бачыш Крывёй набрынялыя, сьляпыя твае сьляды Сьмяесься, плачаш?!   О, гэтыя людзі, зь цьмяным агнём уначы Базылікі, душы Каменьчыкі, па беразе раскіданыя, аа—аа Шукацьмеш сушы   І ноч, нібы спраўджаны нарэшце Эдэм Туліцца, грэе Прадраныя боты хлюпаюць, песьні пяе І мроіць завея   Замсты вясьляр вяслуе, шукае зямлю Ды шэрыя вочы Пабраныя са сьцюжай ужо (...)

а п о ш н і м   ч а с а м   н а м   н а п і с а л а с я
с а ч ы ц ь   з а   Л і т а р а т у р а й